Komandanti irlandez, Pat Quinlan, shikon kodrat përreth. Terreni është i përsosur për një kurth. Ai urdhëron të gërmojnë llogore rreth pozicionit të tyre, një "perimetër mbrojtës" me thumba të mprehta prej hekuri.
“Sa janë?”
Për 40 vjet, këta burra u quajtën “të turpshëm” nga ushtria e tyre. Derisa më në fund, bota mësoi të vërtetën: Ata nuk humbën. Ata i mbijetuan të pamundurës. the siege of jadotville me titra shqip
Çdo herë që mercenarët përparojnë, pushkët gjermane (G3) të irlandezëve këndojnë. Në orët e para, 300 mercenarë mbesin në bar. Një avion luftarak belg (Fouga Magister) hedh bomba, por irlandezët i shmangen si hije. Komandanti irlandez, Pat Quinlan, shikon kodrat përreth
(“i qetë si akulli”) “Atëherë luftojmë me thika. Dhe kur të na mbarojnë thikat, luftojmë me duar të zhveshura.” “Sa janë
( duke parë me dylbi ) “Komandant, lëvizje në perëndim. Jo uniforma të OKB-së. Janë mercenarë francezë dhe vendas të armatosur rëndë.”
Pas pesë ditësh pa gjumë, pa ushqim dhe pa municion, Quinlan kupton të vërtetën: Komanda e OKB-së nuk po dërgon ndihmë. Një kolonë ndihmëse suedeze dhe irlandeze është ndaluar 30 kilometra larg. Ata janë lënë të vdesin. Një oficer i lartë në radio thotë qartë: “Nuk ka përforcime. Mbani pozicionin deri në fund.”